Een monnik in Keulen zei zevenhonderd jaar geleden dat er een vonk in de ziel is die rechtstreeks van God komt en niet door iets kan worden gedoofd, behalve wanneer de ziel zich ervan afwendt. Hij noemde het de Funkelein. Een schoenmaker in Görlitz zag driehonderd jaar later dezelfde vonk in een tinnen schotel. Een man in Rome zag het verspreid door het heelal en werd verbrand voor het zeggen ervan. Drie mannen. Drie eeuwen. Drie oppervlakken. Dezelfde vonk. Het maakt niet uit wat het raakt. Het maakt uit of je keek.